Niçe dil vermesin divane gönlüm
Böyle bir cemali münevver aya
Aşkıyla olaldan mestane gönlüm
Nazar etmez oldu cam-ı sahbaya
Güftar eyledikçe canımın canı
Mest ü medhuş eder cümle cihanı
Nebat-ı kand ile beslemiş anı
Pesend aferin büyüden anaya
Bu aşk bize bela olmasın dostlar
Bülbül veş hem neva olmasın dostlar
Kimseler mübtela olmasın dostlar
Böyle bir dilber-i şuh u garraya
Ömer aşıkındır medhini kılur
Var mıdır yarine bahane bulur
Tekellüm babında kim kadir olur
Böyle tıhfe böyle rengin edaya
Aşık Ömer – Yöresi Bilinmiyor