(Musa Eroğlu)
Sakın cahilin yanına
Varma gönül demedim mi
Müşkül olsa da halını
Sorma gönül demedim mi
Bulamaz dost arasını
Eksik alır darasını
Kabuklaşan yarasını
Sarma gönül demedim mi
Aç gezer o tokçasına
Muhammet’in hakçasına
Namussuzun bahçasına
Girme gönül demedim mi
İpek’i düşürdün aşka
Görmeseydim seni keşke
Kendi kusurundan başka
Görme gönül demedim mi