Gel gönül cahil nadanla
Sakın etme sohbeti
İnsan içle cemiyete
Aciz düşürür seni
Dost dost alim dost
İçme namerdin suyunu
Derdine derman olsa da
Bozarsın sağlam mideyi
Sonra şişirir seni
Fitne fesat torbasında
Gezer mi kâmil insan
Kamil insandan sayılmaz
Cahil sözüne uyan
Dost dost alim dost
Kör dolaşır kara cahil
Nerde olsa her zaman
Uyma kendini bilmez
Yoldan şaşırtır seni
Asi olma Âdemoğlu
Boyun ey Allah’ına
Çekmediğin saz pazarda
Gel gir hakkın rahına
Dost dost alim dost
Cahile selam verirsen
Durma merhabasına
Takdir etmez kıymetini
Çünkü boşverir seni