Gönül bir boyadan rengin almadı
Her boyaya tavus gibi dalıyor
Cehennem narına hacet kalmadı
Aşk odu içimde daim yanıyor
Gam suyuyla mayam böyle karılmış
Ki levh üzre kalem böyle yarılmış
Ciğerimin memesinden sarılmış
Gam yılanı kanım emip kanıyor
Bir sedef yerini tutmaz zencefil
Sanki Mevlam cümle rızkıma kefil
Ben sağken ailem oldu çok sefil
Yediğini yetim hakkı sanıyor
Seyrani’nin iki gözü yaş oldu
Gönül derdi cümle derde baş oldu
Kadı mutfağında pişmiş aş oldu
İçerimde fıkır fıkır kaynıyor
Aşık Seyrani – Develi