Gönül yücesinde bir şahin idi
Avını almadan döndü gidiyor
Gayet ateşliydim gençlik çağımda
Sinem baştan başa yandı gidiyor
Bir damla su idim çağladım aktım
Aşkın lambasını üfledim yaktım
Çılgınlığı on sekizde bıraktım
Ateşim ocağım söndü gidiyor
Bir ah çeksem gökyüzüne ulaşır
Gam bulutum pusam pusam çileşir
Şimdi gönül başka ilde dolaşır
Bir sadık dost buldu kandı gidiyor
Kervanımı yurttan yurda göçürdüm
Nice nice fırsatları kaçırdım
Bülbülümü has bahçeden uçurdum
Vardı har dalına kondu gidiyor
Deli Hazım der ki kaşı kemanım
Hayal değil artık yoktur gümanım
Ele girmez elden çıkan zamanım
Gün ikindi oldu indi gidiyor
Aşık Deli Hazım – Çukurova