Başımdan bir kova sevda döküldü
Islanmadım üşümedim yandım oy
İplik iplik damarlarım söküldü
Kurşun yemiş güvercine döndüm oy
Yağmur yorgan oldu döşek kar bana
Anladım ki kendi gönlüm dar bana
Alev dolu bardakları yar bana
Sunuverdi içtim içtim kandım oy
Sevgi ektim naz biçmeye çalıştım
Ne zamana ne kendime alıştım
Kırk senede yedi hasret bölüştüm
Yedi dünya bana düştü sandım oy
Gönül şahinimi yordum gerçeğe
Sonsuzda yüzümü sürdüm gerçeğe
Teselliden kanat kırdım gerçeğe
Tecellinin sinesine kondum oy
Abdurrahim Karakoç – Yöresi Bilinmiyor