gönül ne gezersin seyran yerinde
alemde her şeyin var olmayınca
olura olmaza dost deyip gezme
bir ahdine bütün yar olmayınca
yürü sufi yürü, yolundan azma
elin gıybetine kuyular kazma
varıp her dükkanında metaın çözme
yanında mürşidin var olmayınca
kalktı havalandı gönlümün kuşu
kavga, gıybet etmek kötünün işi
üstadın tanımaz bunda her kişi
anın kim mürşidi er olmayınca.
varıp bir kötüye sen olma nöker
çarhına değer de dolunu döker
ne huda’dan korkar ne hicap çeker
bir kötüde namus ar olmayınca.
şah hatayi’m edem bu sırrı beyan
kamil midir cahil sözüne uyan
bir baştan ağlamak ömredir ziyan
iki baştan muhip yar olmayınca.
(hatayi)