Kapıları çalan benim kapıları birer birer

Gözünüze görünemem göze görünmez ölüler

Hiroşima’da öleli oluyor bir on yıl kadar

Yedi yaşında bir kızım büyümez ölü çocuklar

Saçlarım tutuştu önce gözlerim yandı kavruldu

Bir avuç kül oluverdim külüm havaya savruldu

Çalıyorum kapınızı teyze, amca, bir imza ver

Çocuklar öldürülmesin şekerde yiyebilsinler