Yalnız İnsan bir dipsiz kuyuya benzer ancak

Issız derinliklerde sesini duyan olmaz

Gözleri iki boşluk iki derin uçurum

Hayattan bakiyesi kendisidir yalnızca.

Solgun bir çiçekdir o duvardaki yarıkta

Güneşe ve yağmura büyür tenha anlarda

Yalnız insan durmadan kendine doğru akan

Bir nehirdir sessizce kaybolur girdaplarda

Ölgün ve titrek yanan bir mum ışığıdır o

Sönecek gibi duran sonsuz karanlıklarda

Hep bayattır ekmeği Donmuştur hayalleri

Paslanmıştır düşleri yalnız insan yalnızdır yalnız