Edip Akbayram – Seyreyle Gönül Şarkı Sözleri
Şehir kabristanın seyreyle gönül Tuttuğu dünyayı atanlara bak Elvan nakışları giyip gezenler Çürümüş toprakta yatanlara…
Şehir kabristanın seyreyle gönül Tuttuğu dünyayı atanlara bak Elvan nakışları giyip gezenler Çürümüş toprakta yatanlara…
Fakir viranem vardı yırtık çulumda Zengin olmam gerekmezdi fidan boyumda Eskiden biz can verirdik yarin…
Ay karanlık gecelerim gündüz olmuyor Dalında solmuş güllerim filiz vermiyor Elim kolum işe güce varıp…
Kahreden ateş bilinen yananı sen olsaydın, Nal olurdum aşk atına bineni sen olsaydın, Deseler ki…
Seni uzaklara saldım elimle Gün batıyor gün üstüne buz gibi Kararıp duruyor nereye baksam Ayrılığa…
Bir seher içinde düstüm sevdana Birakma kapinda al beni beni Sitem edip yikma gönül bendimi…
Bir sıkıntı var içimde Sokağın tavanı kadar İçim sığmıyor içime Sokağın tavanı kadar Ayrılıklar gelir…