İsmini andığım bir tek kelime
Ruhumu bağladı gözlerin evvel
Diviti önüme kalem elime
Satır başı oldu sözlerin evvel

Bir hece on bire doğru geleni
Şiire işledim aşkı bileni
Dudakta cennetlik hazzı bulanı
Kalbime üslenir özlerin evvel

Bir bahçe bulmuşum arar bizleri
Çimlerin üstünde soluk izleri
Sonbahar getirmiş parka tozları
Benimdi burada yazların evvel

Divani aşk nedir diye sorana
Ermektir menzile yolu görene
Gönüller bağında hayal kurana
Faslını çalıyor sazların evvel

Zülfikar Akgün – Yöresi Bilinmiyor