Daha senden gayrı aşık mı yoktur

Nedir bu telaşın vay deli gönül

Düşün bir yol devr-i Adem’den beri

Neler geldi geçti say deli gönül

Günde bin kez duman çöker serine

Elim yetmez giden kisb-i karıma

Kendi bildiğine doğrudur deme

Var iki kamile uy deli gönül

Bir gün bindirirler ölüm atına

Yarın indirirler Hakk’ın gıtına

Topraklar öz duymuş adam etine

Hemen ağzın açar yer deli gönül

Gördüm iki kişi mezar eşiyor

Gam kasavet dalga boydan aşıyor
Çok yaşayan yüze kadar yaşıyor

Gel de bu rüyayı yor deli gönül

Bu fani dünyadan umudunu üz

İnanmazsan var kitaba yüzbeyüz

Hanım kabristandır malım bir top bez

Daha duymadıysan duy deli gönül

Bu nefsin elinden kaçamıyorsun

Mevla’m kanat vermiş uçamıyorsun

Ruhsati dünyadan geçemiyorsun

Topraklar başına vay deli gönül

Kalan – 2003