Gönül (Kendini Yaktın Pişirdin) Türküsünün Sözleri
Kendini yaktın pişirdin Niye ar çekersin gönül Sevgine güman düşürdün Derdin var çekersin gönül Gönül…
Kendini yaktın pişirdin Niye ar çekersin gönül Sevgine güman düşürdün Derdin var çekersin gönül Gönül…
Gönlümün otağı sinem bülbülü Andırırdı lale ile sümbülü Yadlara demezdim bu gizli sırrı Derdimi sizlere…
Gökyüzünde uça uça Yoruldum ben yoruldum ben Zalim avcı nişan aldı Görüldüm ben görüldüm ben…
Bir acayip oldu devir Karınca fil yutmuş gider Moda çıktı tevir tevir Herkes bir yol…
Gıbla tarafından bir yeşil sancak Seksenbin er ile Şam'a gelecek Çıkıp minareye sela verecek Şaz…
Bir çift keklik gördüm çekilmiş sarpa Ayrılmaz eşinden gezer ikisi Benim sevdiceğim leyli nehardır İnciyi…
Bir sevda yeline düştüm çalkalandım Göğüs gerdim rüzgarına kalkandım Hasretin sinemi yaktı volkandım Görmedin acımı…