Yıllar oldu gurbet eli gezerim
Vücudum şehrini dolaşamadım
Şiirler söylerim destan düzerim
Aşkın arkasından ulaşamadım
Bak sevdaya düşenlere kan ağlar
Coşverir gözyaşı sel olur çağlar
Ovaları susuz dumanlı dağlar
Yük ağır kervanla yol aşamadım
Gücüm yetmez bu kaderi bozayım
Felek koymaz güle güle gezeyim
Sürüden ayrılmış körpe kuzuyum
Bir ana peşinden meleşemedim
Çırağı’yım yaram bölendi kana
Aşka çare olmaz gittim Lokman’a
Giyindim kisbetim çıktım meydana
Kendi kederimle güreşemedim
Aşık Nuri Çırağı – Erzurum